Bevrijd zijn wij, bevrijd van de eeuwenoude onderdrukking van de machtswellustige. Hun gif is uitgewerkt voor hen die de angst en leugens achter zich durven te laten. De wereld van de schone schijn, uiterlijk vertoon, merken, materialistische verlengstukken of opgehemelde persoonlijkheden die hun eigen pad zijn kwijtgeraakt. De wereld van de chemie met de farmaceuten en de chemieconcerns, het ultra bewerkte voer van de voedings-multinationals… eigenlijk verhandelen zij allemaal de meest verschrikkelijke bijwerkingen. Bijwerkingen die geen bijwerkingen zijn, maar uitwerkingen van het betreffende product! Uiteraard wordt ook daar op ingespeeld en worden er “gewoon” miljarden verdiend. Een patiënt genezen is een klant verloren en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn in een wereld die draait om geld en macht.
Het verdeel & heers en het wij & zij is telkens weer de polarisatie waar het om draait. Is het ego? Is het onmacht? Is het de teleurstelling, hoop of toch het gebrek aan geduld? Allen zijn wij een mooi mens, goddelijk, kosmisch in elkaar gezet en uniek, want er is geen vingerafdruk identiek. Zeg geen ja en zeg geen nee, durf weer samen door die deur te gaan, vooruit en leren van elkaar. Zwijg, aanvaard en leef het leven, zonder de waanzin te accepteren uiteraard. De kosmos en de natuur staan soms ook lijnrecht tegenover elkaar en toch komen zij telkens weer met het gewenste resultaat. De kosmos communiceert met haar planeten, Moeder Aarde met haar natuur en wij met onze organen. En dat terwijl wij samen één zijn. Eén lichaam, constant op doorreis in die kringloop om puur en zuiver te kunnen zijn.
Opbouw is afbraak en afbraak is opbouw weet je nog
We schrijven die zin even opnieuw, voor diegene die mijn verhaal hebben weten te doorgronden…. De kosmos die communiceert met haar organen, de natuur die communiceert met haar organen en de mens die communiceert met haar organen, tijdelijk in bruikleen en in elkaar gezet door wat de Kosmos en Moeder Aarde ervan wilden maken op dit moment.
Wij die zintuiglijk zijn, bevoorrecht, gewenst en letterlijk kunnen horen, zien, ruiken, proeven en voelen… Is dit de bewustwording? De bewustwording dat wij onsterflijk zijn. De atomen die telkens reizen, door de zeven sferen heen naar de zevende hemel, om daar weer samen te kunnen vloeien en weer worden teruggestort als het noorderlicht. Opnieuw geladen en opnieuw voorzien van voeding in de breedste zin van het woord, puur en zuiver zoals dat werkt, weer terug op aarde om zo opnieuw te kunnen fungeren als plant mens of dier. Misschien dat we zelfs ooit weer reuzen zullen zijn, de kringloop kent vele gedaanten en vormen. De signalen en boodschappen vliegen ons letterlijk om de oren en dat terwijl het overgrootste deel totaal onzichtbaar is voor het menselijk oog. Het licht, de lucht, de bodem, de voeding, het water en de temperatuur, allen onzichtbaar, we kijken er dwars doorheen en toch verliezen zij nooit het stuur. Plussen en minnen, één plus één blijft één, zo werkt het telraam van het lichaam kosmos, we kunnen er niet omheen.
Piet Grasspriet @PGrasspriet 2 nov. 2025
De mens is gemaakt van, door en met de frequentie van de kosmos en Moeder Aarde… probeer daar zo dicht mogelijk bij te blijven. Koken op vuur, rijden op benzine, luister naar je lichaam en voed het met de natuur, daar waar wij een onderdeel van zijn.
En toen Coen?
Plots sta ik weer daar, als tienjarig jongetje met die rode maaimachine in die oude boomgaard. De fruitbomen, de dikke Moerbei, de gemetselde muren met van die steunberen en de eikenhouten deur. Het Gras dat wederom wat is gegroeid en staat te wuiven op de wind, hoe doet de natuur dat toch telkens? De processen, de pijlers van het Gras, nooit zullen zij tot stilstand komen. De kringloop die een omloop is, de lemniscaat der eeuwigheid en wij reizen met haar mee. Ik start de maaimachine en begin weer te lopen, een rondje om de Perenboom, een rondje om de Appelboom en een rondje om de Kruisbes… de mooiste tijd van mijn leven, zonder dat ik mij dat besefte uiteraard. Zo trots als een pauw, de groene vegen op mijn broek, de grond onder mijn nagels en de geur van het Gras in mijn neus… onzichtbaar uiteraard en toch brengen de atomen mij telkens weer naar daar. Het is maar goed dat de tijd niet bestaat en de atomen telkens zullen terugkeren naar daar waar zij vandaan kwamen.
We beginnen weer opnieuw, alles klopt!


Prachtig..elke dag weer het besef..we mogen gewoon zijn..niks meer niks minder. Mee wuivend met het gras..de kosmos moeder aarde..hoe we gemaakt zijn en hoe we functioneren..alles is perfect en als je volledig vertrouwen hebt op dit systeem..de lemniscaat..de frequentie en vibratie van het leven..flowt het ook.
Flowt het niet..voel je iets in je lijf wat niet prettig is, dan word je iets verteld.
Leren luisteren naar je weten en je zijn.
We zijn mens hier om dit te ervaren..te leren en te gaan gebruiken
De lessen soms niet leuk maar nodig..en als je ook dat weet…ja dan kun je weer flowen.
En je bent je eigen meester, therapeut, goeroe en ervaringsdeskundige..want inderdaad geen mens is gelijk
En alleen jij, in samenwerking met de kosmos kan je laten groeien en ontwikkelen.
Je ziet je,verhaal zet aan tot filosoferen en nadenken en voelen…Volgens mij precies wat je wil bereiken🥰💕🙏🏻😘🌾🌾is dus weer gelukt 😊
Absoluut en de lezingen zijn een fantastische aanvulling waarbij je echt bij de mensen het kwartje ziet vallen… heel gaaf om te mogen doen.
Ach mens wat ben je mooi !
Hoe omschrijf je datgene wat zich niet in woorden wil laten vastleggen maar slechts ervaren wordt in het tijdloze bestaan van het moment in de eenheid en het bewustzijn van het hier en nu.
Waar logica en magie elkaar omhelzen in de stilte voorbij het denken.
Iedereen voelt dat er iets veranderd, dat er een ongrijpbare transformatie plaats gaat vinden waar het verstand geen antwoord op heeft .
Als iedereen de weg kwijt is dan pas kunnen we nieuwe paden slijten in het hoge gras en weten we dat een nieuw begin zich vermomt heeft als een pijnlijk einde.
De rups wist immers nooit dat het een vlinder zou worden.
Grote groet Geert
Dankjewel Geert en Piet zou Coen niet zijn als hij alvast een klein slingerend looppaadje maait door het hoge gras in die oude boomgaard. Kom roep ik dan, kom… dan gaan we samen.