Piet laat er geen gras over groeien en toch, toch maait hij soms hele stukken niet. Lekker ruig en goed voor de biodiversiteit, als camouflage, onderdak, vluchtplaats of gewoon om het gras lekker op de wind te kunnen laten wuiven. Omdenken bevrijdt, andere ideeën, andere inzichten of ervaringen, er is niemand die jou de waarheid met 100% zekerheid kan vertellen. Misschien en waarschijnlijk en mijn naam is Haas… misschien waren de piramides graftombes en waarschijnlijk was deze tempel een heilige offerplaats. Misschien en waarschijnlijk als de doodsteek van echte en onafhankelijke wetenschap. Wie of wat probeert ons weg te houden van ons werkelijk kunnen, ons werkelijk zijn. Spiritueel weer wat meer verbonden en bewust van de energieën om ons heen. De pijlers van het gras, onzichtbaar om ons heen, zij bevatten de juiste boodschappen en alle signalen om deze ruimtereis -die een beleving is- te mogen ervaren op Moeder Aarde.
Deze week van de hak op de tak met Peter en Piet in de Poppencast, aflevering 203 | Gras Heelt.
Piet Grasspriet @PGrasspriet 7 jun. 2022
Het gras is altijd dwars geweest, als het ligt leest het staand en als het staat graag overdwars, dat brengt ons op nieuwe inzichten, nieuwe ideeën en een nieuwe start.
Hallo Piet,
Ik ken en heb gekend verschillende Pieten maar jij Piet maakt toch een verschil. Verschil is wat ik ook zou kunnen benoemen als divers, divers in zijn en dus niet mono. Mono in het genetische landschap wat ik heb ervaren als zijnde destructief. Gras is helend en nu komen we op een passievolle en invul gevende manier van mijn manier van zijn.
Vele thema’s, zo mooi jouw laatste minuten te horen met Peter, binnen mijn zijn door alle jaren heen heb ik gelinkt naar de Hond. De hond die ik in verschillende vormen met labels heb ervaren waar diversiteit vaak niet aan de orde was. Gras was regelmatig een factor wat mijn geduld op de proef stelde. Zeker bij de rasHond Boxer maakte Gras deel uit van de dag en niet gezien geurmarkering, rollen, ruiken ( feromonen) maar het eten en daardoor het opbraken van slijm. Zeker de Hond weet wat tot zich te nemen en wat niet, althans in de regel.
De kringloop tracht ik nu in een vorm te gieten hoe ik mijn passie en ook zorgen kan creëren in een energie die bijdraagt aan begrip, respect en welzijn.
Mijn zijn is tot nu toe lastig, maar ik ben geen bankzitter en blijf staande en zoals gras flexibel. Uiteraard is er een grens en die buigt niet de kant op waar ik mijzelf niet meer in de spiegel het bekijken waard vind.
Die passie waar ik het over had is de Hond maar vele vormen en labels buigen mij een kant op waar ik het niet kan laten om te benoemen dat monocultuur geen lange houdbaarheid heeft, althans niet qua welzijn.
Nu ben ik nieuwsgierig hoe dit zich verhoudt gezien de kringloop en wat voor waarde en bewustzijn kan zorgen voor een verschil.
Met menselijke groet,
daniëlle
Hallo Daniëlle,
De natuur houdt van ruigte en verval zodat het altijd in beweging kan zijn. Met miljoenen verschillende soorten, het pallet van de biodiversiteit als antwoord en nooit zit zij ernaast. Te Hard, te zout, te zuur, te droog of noem het maar op… de natuur lost het op. De kosmos kijkt toe en met haar kosmische klok, de klok zonder wijzers… een knipoog en dit leven is alweer voorbij.