De regen en de dauwdruppels… de kringloop bewoog hen en nu zijn ze daar. Onzichtbaar als pareltjes die schitteren in het zonlicht en toch kijken we er dwars doorheen. We zien niets en toch bevat het iets, dat is de magie van de communicatie tussen het lichaam kosmos en het lichaam natuur. Voedingsstoffen, signalen en energieën in een wereld van trilling en frequentie, we gaan haar steeds beter begrijpen, omdat ons lichaam zich bevind in een lichaam met daar weer een lichaam omheen. Ons lichaam dat ons voertuig is, omsloten door het uitwendige lichaam natuur, terwijl Moeder Aarde zich als een ruimteschip in het plasma van het lichaam kosmos beweegt.

Zout, zoet, zuur of kalk… warm en koud, antagonisten of juist synergie. Ook met plus en min communiceert zij zonder woorden, maar met uitwisselingskrachten. Dwars door het plasma van creatie reizen wij, tijdloos! En de kristallen vervullen hun functie van zenden, ontvangen en vertalen… terug naar toen, terug naar hier en terug de verre toekomst in. Dwars door de celwanden met allerlei verborgen doorgangen, dwars door de magie van het bladgroen heen. Dwars door een steen, dwars door de oceanen en dwars door de zeven sferen. Het zout dat weer ververst, om zo de atomen van de juiste energieën te kunnen voorzien zodat de reis door de zeven sferen kan worden volbracht. Daar waar de samensmelting doet bepalen welk noorderlicht over Moeder Aarde wordt uitgestort om zo nieuw leven te kunnen creëren… alles is een kringloop. 

De reis gaat door en de atomen gaan nooit dood

Piet Grasspriet @PGrasspriet  15 jun. 2025

Het lichaam kosmos, het lichaam natuur en het lichaam dat ons voertuig is… alles is één, zo werkt de kringloop.

De kalkatomen in een rotswand… gevangen zaten zij, totdat het water hen er na duizenden jaren weer uit wist te bevrijden. Opgelost in het verse pure water, meegenomen op een nieuwe reis, dwars door kilometers gesteente om weer puur en zuiver te kunnen zijn. Opnieuw opneembaar, opnieuw in plant, mens of dier, een reis die eeuwig doorgaat, omdat dat de wetten van de kosmos zijn. De droge stof uit de bodem -de stof waar alles en iedereen uit wordt opgebouwd- is tijdelijk in bruikleen en uiteindelijk keert ook zij weer terug. De kristallen zullen hen zenden en brengen als de kosmische klok daar om vraagt.

De dierenriem en het lichaam kosmos… zonder tijd komt niemand ooit te laat. De atomen die bewegen, is het warm of is het koud… tijdloos is haar beweging, omdat het om afstanden en omloopperioden gaat. De reis om de zon, de reis met de maan, de reis met al haar planeten -dat organen zijn- zijn de reden van ons bestaan. De kringloop die knaagt aan alles en iedereen, zelfs nu jij dit zit te lezen, opdat de atomen puur en zuiver zullen zijn. Voeding, heling, genezing, beweging, opbouw en afbraak… zo bewegen alle atomen uit het periodiek systeem. Vaste gegevens die wat verschuiven, terwijl wij deze ruimtereis maken. Vast, gas of vloeibaar en altijd is alles tegelijkertijd ook een plasma (een oersoep van informatie), soms is het hier en soms is het daar. De uitkomst van plussen en minnen is een rekensom die telkens weer uitkomt op nul, terwijl dat plots ook weer immense hoeveelheden kunnen zijn. Zeeën verdampen en bewegen zich door het licht en de lucht, veranderen van vorm door de bodem heen. Zij neemt de voeding op of stoot het juist weer af en vervolgt haar reis zonder dualiteit. Het water vloeit en de temperatuur laat haar stromen… de zes pijlers van het Gras zijn de reden dat wij in haar kunnen wonen.

Opbouw is afbraak en afbraak is opbouw