Wij die een samensmelting zijn van dat wat de Kosmos en Moeder Aarde met elkaar laat verbinden… 1+1=1 weet ook inmiddels jij. Wij die leven dwars door de zeven sferen en telkens weer geheeld, gevoed en geladen terug weten te keren. De dood die niet bestaat en het leven dat ons hier op de Aarde laat beleven, voelen, zien, ruiken, proeven en ervaren met al onze zintuigen. Plant, mens of dier en wie of wat zullen wij de volgende keer gaan zijn of worden?
De lente die het najaar voedt en het najaar dat ons keer op keer de nieuwe lente brengt, welke atomen waren het eerst en wie weet er nog echt de weg? Het paradijs waar wij ons in begeven is een speeltuin als je je van de manipulatie en onderdrukking weet af te keren. Het lichaam Kosmos is de start, Moeder Aarde de voeding en wij het bewustzijn van daar waar deze zin net mee begon… het lichaam Kosmos omvat alles en zelfs zij bevindt zich in een nog groter lichaam daar omheen. Het lichaam Universum dat één lichaam betekent, ver en toch dichtbij… ons lichaam dat ons voertuig is, het lichaam Natuur als een uitwendig lichaam om ons heen en het lichaam kosmos waar we ons doorheen bewegen. Het lichaam Universum… zijn we al de weg kwijt? Hoeveel lichamen zitten er nog meer om ons heen? Gras is simpel en nooit zal zij verdwalen, eenvoud is haar leidraad en wij mogen haar gebruiken als kompas. Als er sterrenpoorten bestaan, als wij kunnen reizen van planeet naar planeet, dan zijn we hier dus met een reden.
Je bent gewenst op dit moment… door de zon en de maan in elkaar gezet.
Wij die letterlijk de vruchten kunnen plukken, het water kunnen drinken en opnieuw de gezuiverde lucht kunnen inhaleren tot diep in onze longen. Een kleurloze energie, wij kijken overal dwars doorheen. Het licht, de lucht, de bodem, de voeding, het water en de temperatuur… allen onzichtbaar en toch doet het telkens wat het moet doen. De akasha, de levensenergie, de reis der atomen. De opbouw die afbraak is en andersom… we leven in één gigantisch lichaam en alles klopt.
De zon die zelf voedend is, de maan die zelf voedend is en alle planeten die zelf voedend zijn. Aantrekken en afstoten is de balans waar het lichaam kosmos heer en meester in is. De seizoenen volgen elkaar tijdloos op; de stand, de afstand, de richting en de verschillende draairichtingen en snelheden van de planeten beslissen het moment waar wij ons in bevinden. Groots is zij, klein zijn wij en toch werkt ons lichaam identiek aan dat van het lichaam om haar heen.
Van sterrenstof tot sterrenstof, het licht terug naar de zon, het water terug naar de zee en de lucht terug via de ademhaling van de bomen, kruiden en grassen. De reis om opnieuw puur en zuiver aan de volgende ronde te kunnen beginnen. En terwijl wij doorreizen op het ruimteschip Moeder Aarde door het lichaam Kosmos heen, laten wij onze denkkrachten samensmelten tot één, om zo het bewustzijn van haar te kunnen voeden.
Waar gaan we heen? Alleen de Kosmos weet!
Kijk onderstaande video ‘Cosmic Eye’, hoe klein zijn wij, hoe klein is zij… wij zijn een spiegelbeeld van elkaar, 1+1=1
Universe Size Comparison | Cosmic Eye (Original HD)
Prachtig hoe in een korte video visueel wordt gemaakt hoe wonderlijk alles is. Hoe wonderlijk we zijn. Als stofje..stipje in het geheel🙏🏻zo binnen zo buiten, zo boven zo beneden. Je kan alleen maar respect, dankbaarheid voelen en Meeflowen met hoe het leven bedoeld is. Niet denken dat het leven maakbaar is maar het gewoon leven en zijn in het moment.
Ja we zijn enorm bevoorrecht om in de kosmos mee te mogen draaien🙏🏻🍀🌾💚💜💕
Het verhaal, de boodschap, de inspiratie en al dat meer… sterrenstof dat de geheelde atomen blijken te zijn en neerdalen tot nieuw plant, mens of dier. Wat een sensatie, wat een avontuur, een reis zonder einde en wij die eeuwig vrij zullen zijn.
Dankbaarheid is de sleutel die de deur van de kosmos wagenwijd heeft geopend en ons de schoonheid , de verwondering en voedingsbodem vormt voor het leven dat vol in verbinding staat met de sferen en de reis er doorheen.
De ademhaling van de kosmos als kringloop komt terug in al de seizoenen van de natuur , de mens , de planeten en onze levende biosfeer die wij moeder aarde noemen.
De kosmos als bron van het zuivere water dat eeuwig de kringloop bedient en het gras laat groeien in het licht maar ook in de schaduwen van dat wat wij tijd noemen.
Wij als kosmisch bewustzijn in biologische ruimte pakken mogen beleven , herinneren en weten dat onze kracht ligt in de simpele boodschap van het gras .
Het gras is een krachtig medicijn dat ons geneest , heelt en de sluier van afgescheidenheid wegtrekt en ons weer terugbrengt in de toestand die we waren, zijn en wezen zullen in de compleetheid van zichzelf.
Het klopt allemaal.
Bedankt !
Mooi omschreven Geert en ik geloof dat we samen het perron van de eeuwigheid hebben gevonden.