De frequentie van de kosmos -we noemen het even de Fibonacci reeks- en de frequentie van Moeder Aarde met de Schumann-resonantie, zij smelten onzichtbaar samen en vormen zo de communicatie in het plasma van creatie. Alsof twee verschillende golfstromen in elkaar overlopen en vervolgens weer samenvloeien tot één zee. Als een filter, een sorteermachine, een brandstof, een aanjager, een boodschapper, een signaal… of als een magneet met plussen & minnen die telkens weer alles samenvoegt tot één.
Het kosmische plasma dat gevormd wordt door alle planeten die elk hun unieke toevoeging de kosmos in slingeren met hun beweging door het lichaam kosmos heen. Prograde, retrograde, aantrekken, afstoten, omhoog, omlaag en allen met hun eigen afstand en draaisnelheid. Zelfvoedend, zelfhelend en zelfgenezend, net zoals het lichaam natuur en het lichaam van jou en mij. De beweging der planeten die we de dierenriem noemen en die de omloop van haar leven is. De omloop van de kosmos dat ook een kringloop is, de kringloop van leven en wij bevinden ons er middenin.
Piet Grasspriet @PGrasspriet 10 apr. 2025
Met een verrekijker tuur ik naar de maan en denk… al geeft de kringloop mij het eeuwige leven, alleen op Moeder aarde zal de mens zich in deze vorm kunnen voortbewegen.
Het ruimteschip Moeder Aarde beweegt met alle planeten mee, mee om de zon, mee met de maan en mee met alle planeten, omdat dat haar organen zijn. Zo werkt haar lichaam. Moeder Aarde als ons uitwendige lichaam, we kunnen haar letterlijk inademen, drinken, eten en aanraken… hoe bevoorrecht zijn wij! Wij die zintuiglijk zijn, terwijl het lichaam kosmos en Moeder Aarde het zonder moeten doen. De zon en de maan, zie hen als het hart en haar nieren, het licht en het water dat samen een plasma wordt en zo -vanaf een enorme afstand- de gewenste plant, mens en dier in elkaar weten te zetten. Het zijn buitenaardse signalen die verworden zijn tot een tijdelijk aardse vorm, een vorm die is opgebouwd uit haar eigen droge stof. Het stof dat zich formeert als jij plots de gordijnen van de slaapkamer opentrekt en de zon die de reis van het stof via de kristallen in gang weet te zetten. Gaat het links, gaat het rechts, gaat het omhoog of gaat het omlaag… het is een flow, de flow van een constante informatie… als een laserstraal.
De stofdeeltjes die van elkaar worden gescheiden tijdens dit proces om vervolgens in het heelal opnieuw samen te kunnen vloeien tot één. Alles is op reis, op reis om puur en zuiver te kunnen zijn. De atomen die nooit sterven, maar simpelweg via een ommetje door de zeven sferen heen, de aarde weten te verlaten. Zij ontsnappen via de exosfeer om weer opnieuw geheeld te worden, om puur en zuiver als het noorderlicht terug te kunnen keren op aarde. Opnieuw in het systeem, opnieuw opneembaar, opnieuw een voeding, bouwsteen of een signaal, om een doorstart te kunnen geven. Keer op keer wordt de nieuwe lente bereikt en voeden de oude atomen de nog nieuw te vormen creatie. De kringloop is de ware magie in alles om ons heen, onzichtbaar voor het menselijk oog, we kijken immers dwars door de zes pijlers van het Gras heen. Licht, lucht, bodem…. Je kent ze nu wel.
Hé… staat daar nu een Madelief? De grond te vet en de regenworm die de organische stof omzet in droge stof om zo de reis door de zeven sferen mogelijk te maken. Moeder Aarde en de kosmos hebben duizenden mogelijkheden en middelen. En wij? Wij hebben ontzag voor haar. Gras is simpel!
Bedankt Filip van Houte voor deze mooie opname samen!

Veel plezier met Hete Hangijzers – De Natuur zal altijd winnen!
Let op! Mijn blogs zijn geschreven vanuit een persoonlijke visie.

Alleen, samen met een leuke en goede interviewer..dan ben je op je best..de energie spat er vanaf..de atomen stromen.
Je verhaal duidelijk en to the point.bevlogen en daardoor het hart rakend waar het om gaat..om draait..
Je bent de frequentie, vibratie en energie..de fibonacci..
Hoe je daar zit en vertelt is alles al duidelijk en zichtbaar..geweldig dat je door jou lijf het verhaal vertellend tot leven komt.
🙏🏻☺️😘💪🌾🌾😎
Keer op keer een bijzondere ervaring dat ik word aangestuurd door de kosmos en de atomen blijkbaar als van nature hun werk vervullen. Wat een avontuur en wat een gave reis maken wij met ze allen door het lichaam kosmos heen.
Er bestaat een wereld die ons bevattingsvermogen te boven gaat.
Onuitgesproken schoonheid uitgedrukt in vormen ,geuren en kleuren van de natuur komen tot expressie in de adem van de kosmos die zich spiegelt in het tijdloze bewustzijn van haar wezen.
Het oog van de waarnemer beziet de werkelijkheid zelfs voorbij de onzichtbaarheid van datgene wat nog niet waargenomen kan worden.
Het gras vertelt zijn eigen verhaal fluistert de kosmos
Zachtjes tegen de wind.
En wederom bedankt voor de podcast en de inspiratie die mensen richting en hoop geeft om samen de sprong in het diepe te wagen.
We ademen nog eens diep in en uit… springen in het diepe en… het diepe blijkt niet te bestaan, alleen de beperking die we onszelf opleggen.